Blog

Bestuurlijk Den Haag is verworden tot Palermo aan de Noordzee: huiszoekingen bij twee wethouders van een lokale partij, het aftreden van die wethouders, aangifte vanwege het lekken van een filmpje uit een vertrouwelijk overleg tussen de fractievoorzitters en de Commissaris van de Koning en tot overmaat van ramp dit allemaal in de week dat de burgemeester vanwege iets te enthousiaste vreugdevuren haar biezen moest pakken. Over het laatste schreef ik begin januari van dit jaar al de blog ‘slappe knietjes’. Het is verbazingwekkend hoe een brokkenpiloot met een bijpassend trackrecord op de... lees verder
Ik heb een kind grootgebracht, ik heb een eigen onderneming, ik doe vrijwilligerswerk, ik poets, ik ben raadslid, ik schrijf columns, ik bak taarten. Maakt mij dat meer dan een man? Maakt mij dat meer dan een andere vrouw? Is een vrouw die een maatschappelijk sterke positie inneemt een powervrouw en een man met een dergelijke positie gewoon een man? Onderstrepen we niet het mindere van vrouwen door hen telkens een sticker op te plakken alsof ze iets bijzonders zijn als ze iets bereiken dat veel mannen ook bereiken? Als je werkelijk gelooft, dat vrouwen tot hetzelfde in staat zijn als mannen,... lees verder
Mijn eerste keer ooit in Amsterdam. Op sleeptouw genomen door een vriend. Er is een politieke avond, zei hij. Hij nam aan dat ik wel meeging en dat deed ik maar. Op locatie was het erg druk. Veel mensen leken elkaar te kennen. In het midden was een soort laag podium, vier klapstoeltjes, gezellig geroezemoes. Een kamerlid dat daar zou spreken zei gewoon “hoi!” tegen mij, “leuk dat je er bent.” Een mensenrechtenactivist, net terug in Nederland, vertelde over dingen die ik alleen uit de krant kende. De burgemeester was er ook, met de fiets gekomen, stak het sleuteltje in zijn broekzak. Hij dronk... lees verder
De Global Goals leven! Ik kreeg er zelfs een vraag over toen ik deelnam aan een quizje bij de provinciale omroep. Het is mooi dat steeds meer wijze mannen en vrouwen zich bewust worden van allerlei zaken die noodzakelijk zijn om een fijne, gezonde en mooie aarde te houden. En ik geloof ook dat ze heel erg gelijk hebben en ik denk ook dat wij als gemeente daar een taak hebben liggen die moeilijk, maar noodzakelijk en heel belangrijk is. Echt wel! Maar hoe denken onze inwoners erover, wat willen zij? Verzachtende woorden als: absoluut niet duurder dan jullie kunnen betalen en zeker niet sneller... lees verder
Het cruciale verschil tussen ‘ja, tenzij’ en ‘nee, tenzij’ voor de gemeenteraad. Eerste Kamerleden hebben gevraagd wat het verschil is voor de gemeenteraad bij omgevingsvergunningen waarmee afgeweken wordt van het omgevingsplan en de huidige verklaring van geen bedenkingen (EK 2018-2019, 34986, G pag. 2, MvA Iw Ow.) Het antwoord was: ‘Het belangrijkste verschil in de praktijk tussen beide instrumenten is dat het (verzwaarde) adviesrecht feitelijk zal werken als ‘piepsysteem’, met minder bestuurlijke lasten voor de gemeenteraad dan bij de verklaring van geen bedenkingen. Als het college van... lees verder
De kern van het vergaderen, de vergaderwijze, grijpt in op wat sommigen al jaren gewend zijn en voor hen houvast biedt. Toch zou het aardig zijn om als raadslid eens op de stoel te gaan zitten van de inwoner; hoe komt het vergaderen bij hen over? Maar ook wat vinden de nieuwelingen in de raad van de wijze van vergaderen? Zouden zij het misschien echt wel anders willen? Naast de wijze van vergaderen zijn er altijd twee onderdelen die ik, als interim-griffier, in ieder geval aanpak die impact hebben: De Lange Termijn Agenda en de lijst Ingekomen stukken. Om met het laatste te beginnen, nu na de... lees verder
Deze maand verscheen een nieuw boek van Rutger Bregman, ‘De meeste mensen deugen’ met de ietwat pretentieuze ondertitel ‘de nieuwe geschiedenis van de mens’. In dit boek gaat hij, in lijn met Aristoteles in zijn ‘Ethica Nicomachea’, uit van de goede inborst van de mens. Wie wil nu niet meegaan in dit betoog? Het gaat per slot van rekening over de goede kant van onszelf. Toch past hier een kanttekening. Een mens kan dan wel ‘in principe’ deugen, om dat tot bloei te laten komen zijn de omstandigheden wel belangrijk. Dit blijft bij Bregman wat onderbelicht. Zo schets hij een verhaal van jongens... lees verder
Een volle tribune. Altijd interessant. Een beetje uit beroepsdeformatie wilde ik wel horen waar dit over ging. Ik ging rustig in een hoekje zitten. Het onderwerp bleek voor de derde keer op de agenda te staan. Al maanden was het stadje in rep en roer over de bouw van een paar luxe villa’s in het parkachtig groen. Eerdere planinpassingen werden naar de teken- en/of participatietafel teruggestuurd. In deze raadsvergadering vond de finale bespreking plaats, een laatste poging om er iets van overeind te houden. Na berichten in de pers waren de knopen echter geteld. Ook genoeg coalitieraadsleden... lees verder
Dit lees ik in een stuk over jeugdzorg: ‘De maatschappij verandert. Meer kinderen groeien op in een gezin met multiproblematiek, zoals armoede, verslaving en huiselijk geweld.’ Dat is dus nogal een zin. En is het waar? Het zal best, statistisch gezien. Maar je zou ook kunnen zeggen: De maatschappij verandert. Steeds meer kinderen groeien op in gezinnen waar geen kleerscheurtje meer mogelijk is. Vuilmaken mag niet, vallen kan alleen op een zachte ondergrond en ruzie maken is uit den boze. Of: De maatschappij verandert. Steeds meer kinderen groeien op met een schermpje in plaats van met boeken... lees verder
Een inwoner overtreedt de regels al jaren met bedrijfsactiviteiten die niet zijn toegestaan op dat perceel. Inwoners klagen en vinden dat de gemeente het bedrijf moet sluiten. In het Westland wil de raad dat er geen school komt. Twee voorbeelden, maar er zijn er nog wel meer te noemen. De raad is het hoogste orgaan binnen het lokaal bestuur en de raad beslist; dat is de basis, denkt menig raadslid. De raad mag zeker beslissen, maar niet alleen naar eigen goeddunken. De raad heeft te maken met landelijke regelgeving en vooral ook de opdracht om altijd rekening te houden met. De raad heeft de... lees verder